Schemat uzwojenia silnika Dahlandera 72 żłobki 1400/700 obr/min – rozkład cewek i połączenia

Pytanie

schemat uzwojenia silnika dwu biegowego 1400 obrotów na 700 obrotów 72 żłobki

Odpowiedź Sztucznej Inteligencji

Bezpośrednia odpowiedź na pytanie

• To silnik 3‑fazowy z uzwojeniem Dahlandera 4/8‑biegunowym (prędkości ok. 1400/700 obr/min przy 50 Hz) w stojanie 72‑żłobkowym. Najpraktyczniejszy rozkład to dwuwarstwowe uzwojenie skupione z q=3 (dla 8P) i q=6 (dla 4P), skok cewki dobrany pod 8P: y=8 (tzn. bok w żłobku s i s+8). Połączenia zacisków typowo: stały moment – Δ (700) / YY (1400); stała moc – YY (700) / Δ (1400). Potwierdzone w literaturze Dahlandera. (en.wikipedia.org)
• Kluczowe punkty:
  • Z=72, p2=8P: τ2=9 żł., q2=3; p1=4P: τ1=18 żł., q1=6.
  • Skok cewki: y=8 (dla 8P skrócony o 1; dla 4P efektywnie 2y=16, skrócony o 2 względem τ1=18 – korzystna redukcja 5/7 harmonicznych).
  • Zaciski (IEC): 1U‑1V‑1W oraz 2U‑2V‑2W. Stały moment: 700 obr/min – „1‑Δ”, 1400 obr/min – „2‑YY”. Stała moc: 700 – „1‑YY”, 1400 – „2‑Δ”. (en.wikipedia.org)

Szczegółowa analiza problemu

• Teoretyczne podstawy:
  • Prędkość synchroniczna: ns=120·f/P. Dla 50 Hz: 4P→1500 obr/min (rzeczywiste ~1400), 8P→750 obr/min (rzeczywiste ~700). W Dahlanderze zmiana liczby biegunów 8↔4 daje stosunek prędkości 1:2. (en.wikipedia.org)
  • Rozdział żłobków:
    • 8P: q2 = Z/(m·P) = 72/(3·8) = 3 żł./biegun·fazę; τ2=72/8=9 żł.
    • 4P: q1 = 72/(3·4) = 6; τ1=72/4=18 żł.
  • Dobór skoku:
    • Przyjmujemy y=8 (dla 8P: skrócenie o 1 – ogranicza 5. i 7. harmoniczną; dla 4P w układzie „consequent poles” dwie cewki tworzą biegun o efektywnym rozpięciu 2y=16 – skrócenie o 2 od τ1=18, co również poprawia kształt MMF).
• Praktyczna realizacja uzwojenia (dwuwarstwowe, trzy fazy):
  • Obsada żłobków – pas fazowy dla 8P (warstwa górna; znak „+/-” oznacza biegunowość grupy; wzorzec powtarza się co 18 żłobków):
    • 1–3: U+, 4–6: W−, 7–9: V+,
      10–12: U−, 13–15: W+, 16–18: V−,
      19–21: U+, 22–24: W−, 25–27: V+,
      28–30: U−, 31–33: W+, 34–36: V−,
      37–39: U+, 40–42: W−, 43–45: V+,
      46–48: U−, 49–51: W+, 52–54: V−,
      55–57: U+, 58–60: W−, 61–63: V+,
      64–66: U−, 67–69: W+, 70–72: V−.
  • Skok cewki: y=8 → każdy bok w s i s+8 (np. 1–9, 2–10, 3–11 itd.; z zawijaniem modulo 72). Warstwa dolna – komplementarna (przesunięta o 1 żł.).
  • Grupy fazowe:
    • Na fazę przypada 8 grup dla 8P (po 3 żłobki/grupę), razem 24 grup; dla 4P pary sąsiadujących grup danej fazy stają się jednym „biegunem wypadkowym” (consequent poles).
• Logika połączeń Dahlandera:
  • 8P (700 obr/min): grupy tej samej fazy łączy się w szereg z naprzemienną biegunowością (+/−/+/− …), co wytwarza N‑S‑N‑S…
  • 4P (1400 obr/min): pary sąsiednich grup fazy łączy się równolegle, odwracając prąd w co drugiej grupie – tworząc bieguny wypadkowe o rozpiętości ~2y (≈16 żł.).
• Zaciski i tabliczka (6 wyprowadzeń; odpowiednik IEC↔NEMA: 1U=T1, 1V=T2, 1W=T3, 2U=T4, 2V=T5, 2W=T6):
  • Stały moment (Δ/YY):
    • Niska (700, 8P) – „1‑Δ”: L1→1U, L2→1V, L3→1W; 2U‑2V‑2W rozwarte (delta jest zrealizowana wewnętrznie między „1” i „2”).
    • Wysoka (1400, 4P) – „2‑YY”: L1→2W, L2→2U, L3→2V; 1U‑1V‑1W zwarte (punkt podwójnej gwiazdy). (joliettech.com)
  • Stała moc (YY/Δ):
    • Niska (700) – „1‑YY” (zwarcie 1U‑1V‑1W; zasilanie na 2W/2U/2V jak wyżej),
    • Wysoka (1400) – „2‑Δ” (zasilanie na 1U/1V/1W, 2U‑2V‑2W otwarte). (cemtek.com.tr)
  • Uwaga: w wariancie „zmienny (kwadratowy) moment” dla obciążeń wentylatorowych spotyka się Y/YY. Zawsze weryfikuj z tabliczką znamionową. (en.wikipedia.org)
• Dobór przekrojów i zwojów:
  • Bez danych mocy/napięcia kopiujemy liczbę zwojów i drut z oryginału (albo wyznaczamy z gęstości prądu 2.5–4.5 A/mm² dla klasy F/H i dopuszczalnego nagrzewania).
  • Dla Dahlandera należy zachować identyczność rezystancji połówek uzwojenia danej fazy (różnica <2%).

Aktualne informacje i trendy

• Potwierdzenie układów Δ/YY (stały moment) i YY/Δ (stała moc) w aktualnych materiałach (EASA/NEMA, opisy Dahlandera, zestawienia producentów). (joliettech.com)
• W wielu zastosowaniach nowe instalacje zastępują przełączniki Dahlandera napędem VFD, ale przy zachowaniu oryginalnego uzwojenia. To ułatwia łagodny rozruch, regulację i ochronę (trend branżowy).

Wspierające wyjaśnienia i detale

• Dlaczego y=8?
  • 8P: pełny skok τ2=9 → skrócenie o 1 eliminuje 5. i 7. harmoniczną; współczynnik skoku kp≈cos(10°)≈0.985.
  • 4P: efektywny rozpiętość 2y=16 względem τ1=18 → również skrócenie o 2, podobna korzyść harmoniczna (mniejsza pulsacja momentu).
• Jak „czytać” obsadę żłobków:
  • Każda trzy‑żłobkowa grupa to jedna sekcja fazy; znak „+”/„−” określa kierunek nawinięcia lub dołączenia końca/ początku (polaryzację).
  • Pary grup tej samej fazy tworzą dla 4P jeden biegun wypadkowy.

Aspekty etyczne i prawne

• Bezpieczeństwo pracy: LOTO, pomiary megomomierzem 500–1000 V, zgodność z IEC 60034/EN 60034 i lokalnymi przepisami (np. NEC/OSHA w USA).
• Oznaczenia wyprowadzeń i zacisków zgodnie z IEC/NEMA; poprawne mostkowanie jest krytyczne dla zapobiegania przegrzaniu i zwarciom.

Praktyczne wskazówki

• Przed przezwojeniem:
  • Zrób zdjęcia czoła uzwojeń, policz zwoje i zmierz średnicę drutu dla każdej grupy.
  • Zanotuj 6 wyprowadzeń i rzeczywiste połączenia wewnątrz.
• Po nawinięciu:
  • Sprawdź rezystancję izolacji (min. 1 MΩ/500 V; lepiej >100 MΩ po wygrzaniu),
  • Porównaj rezystancje połówek fazy (różnica <2%),
  • Zasil niskim napięciem 3‑fazowym (np. 20–30 V) i sprawdź kierunek biegunów kompasem/sondą Hall’a.
  • Test jałowy obu biegów – prądy symetryczne, brak nadmiernych drgań.
• Sterowanie stycznikami:
  • Dwa styczniki prędkości (700/1400) z blokadą mechaniczną i elektryczną; opcjonalnie stycznik kierunku (zamiana dwóch faz). Schematy mocy/sterowania dla 2‑speed single‑winding są standardowe. (joliettech.com)

Ewentualne zastrzeżenia lub uwagi dodatkowe

• Różni producenci stosują własne rozkłady grup i mostkowania – zawsze weryfikuj z tabliczką i dokumentacją konkretnego silnika.
• Jeżeli uzwojenie było już naprawiane, rozkład mógł ulec zmianie – przed nawijaniem odtwórz schemat z demontażu.
• Jeśli Twoja sieć to 60 Hz (USA), prędkości synchroniczne będą inne (1800/900), ale geometria uzwojenia 72‑żłobkowego i zasady Dahlandera pozostają takie same; odchyłki prędkości wynikają z poślizgu.

Sugestie dalszych badań

• Standardowe tablice połączeń EASA/NEMA dla „3Ph Motors, 2‑Speed, Single Winding” (pomocne przy zaciskach T1…T6). (joliettech.com)
• Opisy zasady działania „consequent poles” i przegląd wariantów CT/CP/VT w opracowaniach nt. Dahlandera. (en.wikipedia.org)
• Zestawienia producentów (przykładowe tabele Δ/YY vs YY/Δ). (cemtek.com.tr)

Krótkie podsumowanie

• Dla silnika 72‑żłobkowego 1400/700 obr/min stosuj uzwojenie Dahlandera 4/8P z q=6 (4P) i q=3 (8P), skok cewek y=8 (pod 8P). Rozkład pasów fazowych przedstawiono wyżej; połączenia zacisków typowo Δ/YY dla stałego momentu lub YY/Δ dla stałej mocy – dobór zgodnie z tabliczką znamionową. Jeśli podasz moc, napięcie i wariant (CT/CP), przygotuję kompletną rozwijkę z numeracją cewek i mostkowaniem. (en.wikipedia.org)

Pytanie

schemat uzwojenia silnika dwubiegowego 1400obrotów/700obrotów 72 żłobki

Odpowiedź Sztucznej Inteligencji

Bezpośrednia odpowiedź na pytanie

• To klasyczny silnik 3‑fazowy z uzwojeniem Dahlandera 4P/8P (około 1400/700 obr/min przy 50 Hz) w stojanie 72‑żłobkowym.
• Zalecane uzwojenie dwuwarstwowe, skok cewki y = 8 (boki cewki w żłobkach s oraz s+8).
• Rozkład grup (pas fazowy 8P): q = 3 żłobki na biegun i fazę, podziałka biegunowa τ8 = 9 żłobków. Sekwencja 3‑żłobkowych paczek w warstwie górnej: U+, W−, V+, U−, W+, V− … powtarzana do Z=72.
• Wyprowadzenia: 6 zacisków U1‑V1‑W1 oraz U2‑V2‑W2. Typowe połączenia: Δ/YY (stały moment) lub YY/Δ (stała moc).

Szczegółowa analiza problemu

• Założenia geometryczne

  • Z = 72, m = 3 fazy.
  • 8 biegunów (700 obr/min): q8 = 72 / (3×8) = 3; τ8 = 72/8 = 9 żłobków.
  • 4 bieguny (1400 obr/min): q4 = 72 / (3×4) = 6; τ4 = 72/4 = 18 żłobków.
  • Skok cewki: y = 8 (1→9, 2→10, 3→11 …). Daje prawie pełny skok dla 8P i skrócony (~0,89τ4) dla 4P, co ogranicza harmoniczne 5. i 7.

• Obsada żłobków (warstwa górna; każda paczka to 3 kolejne żłobki; warstwa dolna to boki tych samych cewek w s+8)

  • 1–3: U+
  • 4–6: W−
  • 7–9: V+
  • 10–12: U−
  • 13–15: W+
  • 16–18: V−
  • 19–21: U+
  • 22–24: W−
  • 25–27: V+
  • 28–30: U−
  • 31–33: W+
  • 34–36: V−
  • 37–39: U+
  • 40–42: W−
  • 43–45: V+
  • 46–48: U−
  • 49–51: W+
  • 52–54: V−
  • 55–57: U+
  • 58–60: W−
  • 61–63: V+
  • 64–66: U−
  • 67–69: W+
  • 70–72: V−
  • Znaki +/− oznaczają wymaganą polaryzację (początek/koniec grupy) dla prawidłowej kolejności biegunów przy 8P.

• Grupy fazowe (po 8 grup na fazę; przykład dla U)

  • U+: 1–3, 19–21, 37–39, 55–57
  • U−: 10–12, 28–30, 46–48, 64–66
  • Analogicznie V i W jak w sekwencji powyżej.
  • Każda cewka: bok górny w żłobku z listy, bok dolny w żłobku +8.

• Zasada Dahlandera (consequent poles)

  • Bieg wolny 8P: wszystkie grupy danej fazy łączone szeregowo z naprzemiennym znakiem (+/−), co daje biegun co 9 żłobków.
  • Bieg szybki 4P: pary sąsiednich grup tej samej fazy łączone tak, by prąd w połowie został odwrócony; dwie sąsiednie grupy tworzą jeden biegun wypadkowy. Z zewnątrz realizuje to przełączenie Δ ↔ YY (lub odwrotnie), bez zmiany mechanicznej cewek.

• Zaciski i typowe połączenia zewnętrzne (6 końcówek)

  • Stały moment (Δ/YY – najczęstsze dla maszyn o zbliżonym momencie na obu biegach):
    • 700 obr/min (8P): zasil na U1‑V1‑W1; U2‑V2‑W2 rozwarte (delta zrealizowana wewnętrznie).
    • 1400 obr/min (4P): U1‑V1‑W1 zwarte (punkt gwiazdowy); zasil na W2‑U2‑V2 (kolejność jak w klasycznym Dahlanderze, utrzymuje kierunek wirowania).
  • Stała moc (YY/Δ – np. pompy, wentylatory):
    • 700 obr/min (8P): zasil na U1‑V1‑W1 w układzie YY; U2‑V2‑W2 rozwarte.
    • 1400 obr/min (4P): zasil na U2‑V2‑W2 w Δ; U1‑V1‑W1 zwarte.
  • Uwaga: Faktyczna konfiguracja (CT vs CP) wynika z tabliczki znamionowej i wykonania wewnętrznego producenta.

• Weryfikacja fazowa przed impregnacją

  • Zasil pojedynczą fazę napięciem ~12–24 V AC i sprawdź rozkład biegunów: dla 8P maksimy pola co 9 żłobków, dla 4P co 18 żłobków.
  • Prądy jałowe trzech faz powinny być zbliżone; różnice >10% sugerują błąd połączeń/polaryzacji.

Aktualne informacje i trendy

• W wielu aplikacjach przełączanie biegu Dahlandera zastępowane jest dziś falownikiem (VFD) i uzwojeniem jednoprzebiegowym 4P; upraszcza połączenia i poprawia rozruch, ale wymaga przystosowania izolacji do zasilania impulsowego.
• W wykonaniach energooszczędnych dba się o skrócony skok i odpowiedni rozkład paczek, aby ograniczyć wyższe harmoniczne momentu i hałas akustyczny.

Wspierające wyjaśnienia i detale

• Dlaczego y=8: dla 8P pełny skok to 9; skrócenie o 1 zmniejsza 5. i 7. harmoniczną SEM i momentu, poprawiając kulturę pracy bez zauważalnej utraty momentu.
• q = 3 dla 8P i q = 6 dla 4P zapewnia dobre wypełnienie pasów fazowych w 72‑żłobkowym stojanie, co ułatwia konfigurację Dahlandera bez zmiany mechaniki uzwojenia między biegami.
• Slip tłumaczy 1400/700 zamiast 1500/750 obr/min: ns = 60 f / p; przy f=50 Hz mamy 1500/750 obr/min synchronicznie, rzeczywiste prędkości są niższe o poślizg.

Aspekty etyczne i prawne

• Prace przy uzwojeniach i próbach pod napięciem wymagają kwalifikacji i procedur BHP (LOTO). Zmiana układu połączeń może wpływać na zgodność z dokumentacją CE/UL urządzenia.

Praktyczne wskazówki

• Dokumentuj początki/końce każdej grupy (np. koszulki kolorowe, metki), zanim połączysz w wiązki fazowe.
• Przekrój przewodów dobierz do wyższego prądu wariantu Δ (jeśli przewidziany); typowo J=3–4 A/mm² dla izolacji klasy F/H, ale w silnikach serwisowanych uwzględnij ograniczenia wypełnienia żłobka.
• Zanim zamkniesz czoła i zalakierujesz: pomiar rezystancji izolacji ≥100 MΩ/500 V; próba napięciowa wg klasy izolacji; symetria rezystancji obu połówek fazy (różnica <2–3%).
• Sterowanie: dwa styczniki z blokadą mechaniczną i elektryczną; przełączanie biegów tylko po całkowitym wybiegu lub z użyciem logiki zwłoki.

Ewentualne zastrzeżenia lub uwagi dodatkowe

• Producenci stosują różne konwencje wyprowadzeń i mostkowania wewnętrznego; schemat obsady żłobków podany wyżej jest sprawdzonym rozwiązaniem dla Z=72, 4/8P, ale należy go zgrać z tabliczką znamionową (CT vs CP, napięcia).
• Jeżeli silnik był wcześniej przezwojony, wymiary i wypełnienie mogą wymusić korekty liczby drutów równoległych lub skoku cewki.

Sugestie dalszych badań

• Jeśli podasz: napięcie znamionowe, moc/korpus, wariant CT/CP z tabliczki oraz średnicę i wysokość żłobka, przygotuję kompletny schemat z numeracją cewek, kierunkami nawijania i połączeniami międzygrupowymi dla każdej fazy.
• Warto porównać z atlasem uzwojeń (np. zestawy dla 72 żłobków 4/8P) i notami aplikacyjnymi producentów aparatury łączeniowej (układy stycznikowe Dahlandera).

Krótkie podsumowanie

• Dla silnika 72‑żłobkowego 1400/700 obr/min stosujesz uzwojenie Dahlandera 4P/8P, dwuwarstwowe, skok y=8, sekwencję paczek 3‑żłobkowych: U+, W−, V+, U−, W+, V− powtarzaną do 72 żłobków, z boki cewek w s oraz s+8.
• Wyprowadzenia 6‑zaciskowe pozwalają na Δ/YY (stały moment) lub YY/Δ (stała moc); prawidłowe mostkowanie realizuje zmianę liczby biegunów bez zmiany mechaniki uzwojenia. Jeśli chcesz, przygotuję rysunek montażowy i listę połączeń krok‑po‑kroku pod Twoje dane.

Pytanie

przygotuj rysunek montażowy i listę połączeń uzwojenia silnika Dehlandera 72 żłobki 1400/700 obr/min

Odpowiedź Sztucznej Inteligencji

Bezpośrednia odpowiedź na pytanie

• Poniżej otrzymujesz kompletny rysunek montażowy (rozwinięcie stojana) oraz listę połączeń uzwojenia silnika Dahlandera 4/8‑biegunowego dla stojana 72‑żłobkowego, prędkości 1400/700 obr/min (50 Hz), w wariancie stały moment Δ/YY (najczęściej spotykany).
• Kluczowe założenia: uzwojenie 3‑fazowe, dwuwarstwowe, skok cewki y = 8 (bok dolny w s+8), q8 = 3 (8P), q4 = 6 (4P).

Szczegółowa analiza problemu

• Parametry elektromagnetyczne:
  • Z = 72, m = 3.
  • 8 biegunów (700 obr/min): τ8 = Z/8 = 9 żł., q8 = 72/(3×8) = 3.
  • 4 bieguny (1400 obr/min): τ4 = Z/4 = 18 żł., q4 = 72/(3×4) = 6.
  • Dwuwarstwowe, cewki pętlicowe, skok cięciwy y = 8: kompromis redukujący harmoniczne i dobrze pracujący w obu biegach.
• Idea Dahlandera: w biegu wolnym (8P) połówki faz są w szeregu i fazy zamknięte w trójkąt (Δ); w biegu szybkim (4P) te same połówki są przełączane w równoległe gałęzie połączone w podwójną gwiazdę (YY) – liczba biegunów zmniejsza się o 2×, prędkość ≈2×.

1) Rysunek montażowy – rozwinięcie stojana (warstwa górna i zasada y=8)

• Rozkład grup 3‑żłobkowych w warstwie górnej (polaryzacja „+ / −” dla 8P); dolny bok każdej cewki: s+8 (mod 72).

Sekwencja na okręgu (powtarza się co 18 żłobków):
1–3 U+, 4–6 W−, 7–9 V+, 10–12 U−, 13–15 W+, 16–18 V−,
19–21 U+, 22–24 W−, 25–27 V+, 28–30 U−, 31–33 W+, 34–36 V−,
37–39 U+, 40–42 W−, 43–45 V+, 46–48 U−, 49–51 W+, 52–54 V−,
55–57 U+, 58–60 W−, 61–63 V+, 64–66 U−, 67–69 W+, 70–72 V−.

• Warstwa dolna: każdy bok w żłobku (s+8) z zawijaniem modulo 72, np. cewka z górą w 1 ma dół w 9; z 2 → 10; z 3 → 11 itd.
• Każda „paczka” (grupa) = 3 cewki połączone szeregowo wewnątrz grupy, nawijane w tym samym kierunku.

2) Grupowanie faz (8 grup na fazę)

• Faza U: U+ = (1–3), (19–21), (37–39), (55–57); U− = (10–12), (28–30), (46–48), (64–66).
• Faza V: V+ = (7–9), (25–27), (43–45), (61–63); V− = (16–18), (34–36), (52–54), (70–72).
• Faza W: W+ = (13–15), (31–33), (49–51), (67–69); W− = (4–6), (22–24), (40–42), (58–60).

Uwaga do biegunowości: znak „+ / −” oznacza polaryzację dla konfiguracji 8P; umożliwia prawidłowy zwrot pola po przełączeniu.

3) Lista połączeń WEWNĘTRZNYCH (po fazach) – wariant Δ/YY, 6 wyprowadzeń

Oznaczenia zacisków: 1U, 1V, 1W (początki faz), 2U, 2V, 2W (punkty środkowe Dahlandera).
W każdej fazie tworzysz dwa łańcuchy: „plusowy” (grupy „+”) i „minusowy” (grupy „−”).

• Faza U:
  • Łańcuch „+”: 1U → U+(1–3) → U+(19–21) → U+(37–39) → U+(55–57) → 2U.
  • Łańcuch „−”: 2U → U−(10–12) → U−(28–30) → U−(46–48) → U−(64–66) → UE (koniec fazy U).
• Faza V:
  • Łańcuch „+”: 1V → V+(7–9) → V+(25–27) → V+(43–45) → V+(61–63) → 2V.
  • Łańcuch „−”: 2V → V−(16–18) → V−(34–36) → V−(52–54) → V−(70–72) → VE.
• Faza W:
  • Łańcuch „+”: 1W → W+(13–15) → W+(31–33) → W+(49–51) → W+(67–69) → 2W.
  • Łańcuch „−”: 2W → W−(4–6) → W−(22–24) → W−(40–42) → W−(58–60) → WE.

Mostki stałe (zamknięcie trójkąta Δ dla biegu 8P – zrobione na stałe pod izolacją):

• UE → 1V
• VE → 1W
• WE → 1U

W efekcie masz na tabliczce wyprowadzone tylko: 1U, 1V, 1W, 2U, 2V, 2W.

4) Lista połączeń ZEWNĘTRZNYCH (zasilanie/styczniki)

• Bieg wolny 700 obr/min (8P, Δ):
  • Zasilanie 3×~ na: L1 → 1U, L2 → 1V, L3 → 1W.
  • 2U, 2V, 2W pozostają otwarte (niezwarte).
  • Trójkąt zamknięty jest mostkami wewnętrznymi (UE–1V, VE–1W, WE–1U).
• Bieg szybki 1400 obr/min (4P, YY):
  • Zewrzyj razem: 1U–1V–1W (punkt gwiazdowy).
  • Zasilanie 3×~ na: L1 → 2U, L2 → 2V, L3 → 2W.
• Zmiana kierunku: zamień dowolne dwie fazy zasilania.
• Blokada elektryczna: styczniki „700” i „1400” muszą mieć wzajemną blokadę (mechaniczno‑elektryczną).

5) Rysunek tekstowy (skrótowy) – mapa cewek

• Każda grupa ma 3 cewki: dla grupy zaczynającej się w żłobku s (s, s+1, s+2) boki dolne są odpowiednio (s+8, s+9, s+10).
  Przykład: U+(1–3) = (1–9), (2–10), (3–11); W−(4–6) = (4–12), (5–13), (6–14) … itd. z zawijaniem modulo 72.

Aktualne informacje i trendy

• W praktyce przemysłowej dla napędów o stałym momencie dominuje Dahlander Δ/YY; dla wentylatorów i pomp – Y/YY (stała moc).
• Coraz częściej silniki dwubiegowe zastępuje się 1‑biegowymi z falownikiem (VFD); jednak w serwisie maszyn nadal powszechnie przezwaja się układy Dahlandera.
• Skok y=8 dla Z=72, 4/8P jest standardowym kompromisem; niektórzy producenci stosują lekkie skrócenie (y=7–8) dla tłumienia harmonicznych – wówczas mapa cewek pozostaje jak wyżej, zmienia się tylko dolny bok.

Wspierające wyjaśnienia i detale

• Kierunek nawijania: wszystkie cewki jednakowo; biegunowość „+ / −” uzyskujesz połączeniami (odwracaniem końców wewnątrz grup „−”).
• Symetria: każda połówka (1U→2U oraz 2U→UE) musi mieć identyczną liczbę cewek i zwojów, aby uniknąć prądów wyrównawczych w YY.
• Oznaczenia montażowe: początki grup znakuj białą taśmą, końce – czarną; fazy: U–czerwony, V–żółty, W–niebieski.

Aspekty etyczne i prawne

• Prace wykonuj z zachowaniem BHP, LOTO; próby wysokonapięciowe zgodnie z IEC 60034.
• Materiały izolacyjne klasy cieplnej nie niższej niż oryginalna (np. F/H), zgodność z napięciem znamionowym i środowiskiem pracy.

Praktyczne wskazówki

• Przed impregnacją sprawdź biegunowość „kompasikiem”/sondą Halla przy zasileniu niskim AC: dla 8P powinno być 8 zmian biegunów na obwodzie; dla 4P – cztery.
• Pomiary: Rfazy trzech gałęzi (1U–2U, 1V–2V, 1W–2W) ±2%; Ri > 100 MΩ/500 V.
• Kliny, przekładki międzyfazowe na czołach węzłów Dahlandera; ułóż przewody tak, by mostki UE–1V, VE–1W, WE–1U były krótkie i solidnie zaizolowane.

Ewentualne zastrzeżenia lub uwagi dodatkowe

• Liczba zwojów, przekrój drutu i szczegóły izolacji zależą od mocy i napięcia – nie są częścią „listy połączeń”, ale muszą odpowiadać tabliczce znamionowej.
• Jeśli potrzebny jest wariant Y/YY (stała moc), układ grup pozostaje identyczny; zmienia się jedynie logika mostkowania i sposób zasilania (w razie potrzeby przygotuję alternatywną listę).

Sugestie dalszych badań

• Weryfikacja pakietu blach (wys. żłobka, szer. wargi) a wypełnienie uzwojenia; dobór y (7–8) pod kątem THD i hałasu.
• Dobór klasy impregnatu i technologii VPI względem środowiska i cyklu pracy (S1/S4).

Krótkie podsumowanie

• Otrzymujesz kompletną mapę grup i jednoznaczną listę połączeń wewnętrznych/wyjściowych dla Dahlandera 4/8P, Z=72, y=8, Δ/YY.
• Do wolnego biegu (8P) zasilasz 1U/1V/1W, 2U/2V/2W otwarte; do szybkiego (4P) zwierasz 1U–1V–1W i zasilasz 2U/2V/2W.
• Rozkład grup i polaryzacji zapewnia prawidłowe pole dla obu prędkości; pozostaje dobrać zwoje/drut do parametrów konkretnego silnika.