Jak dobrać dyszę do pieca olejowego? Poradnik

Pytanie

jak dobbrać dyszę do pieca olejowego

Odpowiedź Sztucznej Inteligencji

Bezpośrednia odpowiedź na pytanie

• Dobór dyszy do pieca olejowego opiera się na trzech parametrach: wydajność (USgal/h lub kg/h), kąt rozpylania (°) oraz typ rozpylania (S/H/B). Parametry te muszą odpowiadać mocy palnika, ciśnieniu pompy i geometrii komory spalania, zgodnie z tabelą producenta kotła/palnika. Po wymianie dyszy konieczna jest regulacja powietrza i ciśnienia oraz analiza spalin.

Szczegółowa analiza problemu

• Wydajność (przepływ paliwa)
  • Wartość na dyszy (np. 0.50, 0.60, 1.00) to USgal/h przy ciśnieniu referencyjnym producenta dyszy (w praktyce 7 lub 10 bar).
  • Szacowanie z zapotrzebowania mocy: dla lekkiego oleju opałowego Hi ≈ 11.8–12.0 kWh/kg. Masowe zużycie paliwa [kg/h] ≈ moc palnika [kW] / 11.9.
  • Przeliczenie kg/h na USgal/h: 1 USgal lekkiego oleju to ok. 3.1–3.2 kg (ρ ≈ 0.82–0.85 kg/l).
  • Praktyczna reguła: 1.00 USgal/h ≈ 40 kW mocy wejściowej.
  • Ciśnienie pompy zmienia rzeczywisty przepływ zgodnie z prawem kwadratowym: nowy_przepływ = nominalny × √(P_rzecz/P_nom). Zwiększenie z 10 do 12 bar daje ok. +9%, z 10 do 14 bar ok. +18%.
• Kąt rozpylania (geometria płomienia)
  • 30–45°: komory długie i wąskie (płomień wąski, długi).
  • 60°: najczęstszy wybór do komór „standardowych”.
  • 80–90°: komory krótkie i szerokie, małe moce (płomień krótki, szeroki).
  • Uwaga: niektórzy producenci (np. konkretne serie palników) przewidują „nietypowe” kąty/stożki – wtedy bezwzględnie trzymamy się DTR.
• Typ rozpylania (wzorzec strugi)
  • S (solid, pełny stożek): równy rozkład kropel; często dla większych wydajności i komór wymagających gęstego rdzenia płomienia.
  • H (hollow, pusty stożek): krople koncentrują się na obwodzie; stabilny, „chłodniejszy” rdzeń przy małych wydajnościach.
  • B (semi-solid, półpełny): kompromis; często uniwersalny wybór serwisowy, jeśli producent nie wymaga inaczej.
• Procedura doboru krok po kroku
  1. Z dokumentacji kotła/palnika (tabela doboru) odczytaj: moc ustawiona/żądana, zalecany typ i kąt dyszy, ciśnienie pompy, pozycję głowicy i elektrod.
  2. Jeśli brak danych, oszacuj przepływ z mocy: przykładowo kocioł 20 kW przy sprawności 85% wymaga mocy wejściowej ok. 23.5 kW → zużycie ≈ 23.5/11.9 ≈ 2.0 kg/h → ok. 0.62 USgal/h przy 10 bar. W praktyce wybierze się najbliższą wartość katalogową (np. 0.60 USgal/h) i dostroi ciśnienie.
  3. Dobierz kąt do komory: długie i wąskie 45°, standard 60°, krótkie i szerokie 80°.
  4. Dobierz typ strugi: zgodnie z DTR; gdy brak wskazań – zwykle B (semi-solid).
  5. Sprawdź zgodność producenta dyszy z zaleceniem (różne marki o tej samej „wartości” potrafią dać inny rozkład kropel).
  6. Po montażu ustaw: odległość i wysokość elektrod, pozycję głowicy mieszającej, ciśnienie pompy, nastawę powietrza.
• Uruchomienie i weryfikacja po wymianie
  • Analiza spalin: CO2 ≈ 11–13% (O2 ≈ 3–5%), CO możliwie blisko 0 i < 50–100 ppm, liczba sadzy 0–1.
  • Ocena płomienia: stabilny, bez „dudnienia”, nie uderza w ścianki; brak dymienia przy starcie i wygaszaniu.
  • Kontrola temperatur spalin i ciągu kominowego; korekty powietrza/ciśnienia pompy tylko na podstawie pomiarów.

Aktualne informacje i trendy

• Serwis zaleca wymianę dyszy co sezon grzewczy lub po ok. 2000–3000 h pracy, razem z wymianą filtrów i kontrolą ciśnienia pompy.
• Rośnie wykorzystanie paliw alternatywnych (np. HVO, mieszanki bio). Część palników wymaga wtedy innych nastaw, czasem innych filtrów/dysz; sprawdź dopuszczenie producenta do konkretnego paliwa.
• Niektóre systemy wymagają ściśle określonych kątów/typów stożka – zamiana „na podobny” może obniżyć sprawność i stabilność.

Wspierające wyjaśnienia i detale

• Różnica 7 vs 10 bar na tabliczce dyszy: w Europie część dysz jest kalibrowana przy 10 bar, inne (np. wg tradycji amerykańskiej) przy 7 bar. Zawsze sprawdź wartość referencyjną i stosuj przelicznik pierwiastkowy dla innego ciśnienia roboczego.
• Głowica mieszająca i wysunięcie dyszy: nawet kilka milimetrów wpływa na kształt płomienia. Montuj zgodnie ze szkicem serwisowym danego palnika.
• Tolerancje producentów: dwie dysze 0.60 60°B różnych marek mogą dać inny obraz płomienia – stąd preferencja dysz zalecanych przez producenta palnika.

Aspekty etyczne i prawne

• Praca przy palnikach olejowych wiąże się z ryzykiem zatrucia CO i pożaru. Regulacje i normy (np. EN 267/PN-EN 267 lub odpowiedniki lokalne) wymagają uruchomienia i regulacji przez osobę z uprawnieniami oraz udokumentowanej analizy spalin.
• Nieprawidłowy dobór/ustawienie dyszy może skutkować nadmierną emisją, uszkodzeniem wymiennika i zagrożeniem bezpieczeństwa.

Praktyczne wskazówki

• Zawsze zaczynaj od DTR konkretnego kotła/palnika; notuj parametry starej dyszy (przepływ–kąt–typ–producent) i ciśnienie pompy.
• Miej manometr do oleju (min. 0–25 bar), analizator spalin i zestaw szczelinomierzy do elektrod.
• Wymieniaj filtr oleju i czyść sitko pompy przy każdej wymianie dyszy.
• Po zmianie dyszy nie „kompensuj” błędów nadmiarem powietrza – to podnosi straty kominowe. Reguluj tak, by osiągnąć docelowe CO2/O2 i minimalną sadzę.

Ewentualne zastrzeżenia lub uwagi dodatkowe

• Bez dostępu do instrukcji i przyrządów pomiarowych doboru i regulacji nie da się wykonać bezpiecznie i poprawnie „na oko”.
• Zmiana mocy przez samą dyszę ma granice – palnik i komora mają zakres pracy; poza nim spada stabilność i rośnie emisja.

Sugestie dalszych badań

• Sprawdź w instrukcji serwisowej tabelę: model palnika, moc, zalecana dysza (przepływ/kat/typ), ciśnienie pompy, nastawa powietrza, pozycja dyszy i elektrod.
• Jeśli planujesz paliwo alternatywne (np. HVO/bio), zweryfikuj kompatybilność dyszy, filtracji i uszczelnień.

Krótkie podsumowanie

• Dobór dyszy = zgodność z DTR + dopasowanie przepływu do mocy/ciśnienia + właściwy kąt i typ dla komory.
• Po montażu: ustaw elektrody i głowicę, wyreguluj ciśnienie i powietrze, potwierdź parametry analizą spalin.
• Rekomendacja: podaj model kotła i palnika, aktualną dyszę (np. 0.60–60°–B), ciśnienie pompy i typ paliwa – przygotuję precyzyjną propozycję dyszy i zestaw nastaw startowych.