Kody komponentów SMD - identyfikacja i znaczenie

Pytanie

codigos componentes smd

Odpowiedź Sztucznej Inteligencji

Bezpośrednia odpowiedź na pytanie

• Najczęstsze systemy kodów SMD:
  • Rezystory: 3-cyfrowy (AB×10^C), 4-cyfrowy (ABC×10^D), EIA‑96 (dwucyfrowy kod serii E96 + litera mnożnika), „R” jako separator dziesiętny (np. 4R7 = 4,7 Ω).
  • Kondensatory: ceramiczne zwykle bez nadruku; jeśli jest kod 3‑cyfrowy, to w pF (np. 104 = 100 nF). Tantalowe/elektrolityczne mają kody producenta (pojemność + napięcie/case), ale nie są one znormalizowane.
  • Induktory: często „wartość w µH” lub zapis jak w rezystorach (np. 4R7 = 4,7 µH; 100 = 10 µH – zależnie od serii).
  • Półprzewodniki (SOT‑23, SOD‑123 itd.): krótkie kody 2–4 znaki, silnie zależne od producenta; ten sam kod może oznaczać różne elementy.
• Kluczowe kroki identyfikacji: odczyt kodu, rozpoznanie obudowy/rozmiaru, weryfikacja w „SMD codebook”, sprawdzenie kontekstu na PCB i pomiar.

Szczegółowa analiza problemu

• Rezystory SMD
  • 3 cyfry (tolerancja zwykle 5%): dwie znaczące + mnożnik.
    • Przykłady: 103 → 10 kΩ; 472 → 4,7 kΩ; 220 → 22 Ω.
  • 4 cyfry (precyzyjne 1%): trzy znaczące + mnożnik.
    • Przykłady: 1002 → 10 kΩ; 4701 → 4,7 kΩ.
  • Znak „R” jako przecinek dziesiętny (dla <10 Ω): 0R22 = 0,22 Ω; 4R7 = 4,7 Ω. Brak jednolitego standardu na inne litery – „R” jest poprawnym separatorem.
  • EIA‑96 (1%): dwie cyfry (numer z tabeli E96) + litera mnożnika.
    • Mnożniki (typowo): A=×1, B=×10, C=×100, D=×1k, E=×10k, F=×100k, X=×0,1, Y=×0,01, Z=×0,001.
    • Przykłady: 01C → 10 kΩ (kod 01=100; ×100); 68X → 49,9 Ω (kod 68=499; ×0,1); 24D → 178×1000 = 178 kΩ.
• Kondensatory SMD
  • Ceramiczne (MLCC) w małych obudowach 0201–0805: przeważnie brak nadruku; identyfikacja tylko z dokumentacji projektu lub pomiarem po wylutowaniu (wartość w pF/ nF/ µF; napięcia znamionowego nie odczytasz z elementu).
  • Gdy jest kod 3‑cyfrowy: to pF.
    • Przykłady: 101 = 100 pF; 104 = 100 nF; 225 = 2,2 µF (rzadziej spotykane na MLCC SMD).
  • Tantalowe/elektrolityczne SMD: nadruki producenta (często: trzy cyfry pojemności + litera/znak napięcia lub rozmiaru „case”). Uwaga: polaryzacja – pasek dodatni dla tantali, ujemny dla aluminiowych.
• Induktory SMD
  • Oznaczenia zależne od serii. Często:
    • „R” jako separator: 4R7 = 4,7 µH.
    • Trzy cyfry jako µH (w wielu rodzinach): 100 = 10 µH; 220 = 22 µH. Zawsze sprawdzić kartę katalogową po dopasowaniu serii.
• Półprzewodniki (diody, tranzystory, układy scalone)
  • Obudowy: SOT‑23/323/223/89 (tranzystory/regulatory), SOD‑123/323/523 (diody), SOIC/TSSOP/QFN/BGA (IC).
  • Kody 2–4 znaki są niejednoznaczne – różne firmy recyklingują te same oznaczenia.
  • Przykłady spotykane (należy zweryfikować w bazie i połączeniach PCB):
    • J3Y często NPN S8050; 1AM bywa MMBT3904; A7 często BAV99; M7 na obudowie SMB to zwykle 1N4007 w wersji SMD. ZAWSZE sprawdzać kontekst i pinout.
  • Dodatkowe znaki (małe literki/kropki/rotacja): to często kody daty/partii.
• Kody rozmiarów (rezystory/kondensatory – w calach)
  • 0201 ≈ 0,6×0,3 mm; 0402 ≈ 1,0×0,5 mm; 0603 ≈ 1,6×0,8 mm; 0805 ≈ 2,0×1,25 mm; 1206 ≈ 3,2×1,6 mm.
• Algorytm identyfikacji elementu z nieznanym kodem
  1. Odczytaj kod pod lupą, zanotuj dokładny układ znaków, kropki, orientację.
  2. Zidentyfikuj obudowę i jej wymiary (np. SOT‑23, SOD‑123, 0603).
  3. Sprawdź w wiarygodnej bazie „SMD marking codes” po kodzie i obudowie.
  4. Zweryfikuj na PCB: połączenia sieci (np. wspólna katoda w podwójnej diodzie, topologia tranzystora).
  5. Potwierdź pomiarem: test diody, sprawdzenie biegunowości, LCR dla pasywnych.
  6. Upewnij się, że dopasowane parametry mają sens w danym miejscu układu (napięcie, prąd, częstotliwość).

Aktualne informacje i trendy

• Coraz częściej brak nadruków na najmniejszych pasywnych (0201/0402) – identyfikacja wyłącznie z dokumentacji i BOM.
• Szerokie stosowanie kodów EIA‑96 dla rezystorów 1% w małych obudowach.
• U producentów półprzewodników utrzymuje się praktyka krótkich, niejednoznacznych „marking codes”; korzystanie z aktualnych baz on‑line stało się standardem serwisowym.

Wspierające wyjaśnienia i detale

• Pułapki:
  • O vs 0, S vs 5, Z vs 2 – pomyłki odczytu są częste.
  • Ten sam kod w SOT‑23 i w SOT‑323 może oznaczać różne typy.
  • Kody na induktorach i kondensatorach tantalowych są producentozależne; nie zakładaj jednego standardu.
• Szybkie dekodowanie EIA‑96 – przykłady:
  • 12E → 130 × 10 kΩ = 1,30 MΩ.
  • 43A → 274 × 1 = 274 Ω.
  • 75Z → 562 × 0,001 = 0,562 Ω.

Aspekty etyczne i prawne

• Ryzyko użycia niewłaściwego zamiennika (zbyt niskie napięcie/prąd/Isat) może skutkować uszkodzeniem i zagrożeniem bezpieczeństwa.
• Uwaga na elementy z odzysku i podróbki – w krytycznych zastosowaniach używaj komponentów ze śledzeniem partii i certyfikatami.
• ESD: praca z półprzewodnikami wymaga ochrony antystatycznej.

Praktyczne wskazówki

• Do wstępnej weryfikacji używaj: multimetr (tryb diody), mostek LCR, mikroskop 10–20×, suwmiarka.
• Dokumentuj: zdjęcia wysokiej rozdzielczości, szkic połączeń sieci, odczytane kody i orientację.
• Zamienniki dobieraj po parametrach elektrycznych i termicznych, nie po samym kodzie obudowy.
• Jeśli element jest kluczowy (zasilanie, wysoka częstotliwość), potwierdź identyfikację przez dopasowanie pinoutu do ścieżek PCB.

Ewentualne zastrzeżenia lub uwagi dodatkowe

• Brak globalnej standaryzacji krótkich kodów półprzewodników; identyfikacja zawsze obarczona niejednoznacznością.
• Pojemność i indukcyjność mierzone w układzie mogą być zafałszowane przez elementy równoległe/szeregowe na PCB – najlepiej mierzyć po wylutowaniu.

Sugestie dalszych badań

• Skorzystaj z aktualnych „SMD codebook”/„SMD marking” baz oraz kart katalogowych producentów dla ostatecznej weryfikacji.
• Jeśli podasz konkretny kod, typ obudowy i zdjęcie fragmentu PCB, mogę wskazać precyzyjny element i parametry oraz zasugerować zamiennik.

Krótkie podsumowanie

• Kody SMD dla pasywnych są w dużej mierze znormalizowane (3/4 cyfry, EIA‑96, „R” jako przecinek), natomiast dla półprzewodników – producentozależne i niejednoznaczne.
• Poprawna identyfikacja wymaga kombinacji: odczyt kodu, rozpoznanie obudowy, baza kodów, analiza kontekstu na PCB i pomiar.
• Prześlij konkretny kod/zdjęcie – zidentyfikuję element krok po kroku.

Pytanie

kod smd wbcka

Odpowiedź Sztucznej Inteligencji

Bezpośrednia odpowiedź na pytanie

• Z dużym prawdopodobieństwem kod SMD „WBCKA” to skrót „WBC” + „KA”, gdzie:
  • „WBC” identyfikuje detektor napięcia R3117N093C (Ricoh/Nisshinbo Micro Devices) w obudowie SOT‑23‑5, a
  • „KA” to kod daty/partii nadrukowywany przez producenta. (smd.yooneed.one)
• R3117N093C to 1‑kanałowy „voltage supervisor” z osobnym pinem SENSE i wyjściem CMOS (push‑pull, wariant „C”). Typowy pinout dla SOT‑23‑5: 1‑RESET, 2‑VDD, 3‑GND, 4‑NC, 5‑SENSE. (english.electronica-pt.com)

Kluczowe punkty

• Funkcja: nadzór napięcia (reset/uaktywnienie po przekroczeniu progu – tu 0,9 V dla „093”). (smd.yooneed.one)
• Obudowa/pinout: SOT‑23‑5 jak wyżej. (english.electronica-pt.com)
• „KA” nie identyfikuje typu układu – to jedynie kod produkcyjny. (en.sekorm.com)

Szczegółowa analiza problemu

• Struktura nadruków SMD: w wielu układach Ricoh na wierzchu nanoszone są 3 znaki identyfikujące rodzinę/prog („WBC”) oraz 1–2 znaki partii/daty („KA”). To wyjaśnia pięcioznakowy nadruk „WBCKA”. Dokumenty „Mark Specification” Ricoh opisują właśnie taki podział na kod produktu i kod partii. (en.sekorm.com)
• Mapowanie kodów „WBx” do serii R3117N:
  • „WBC” → R3117N093C (próg detekcji ok. 0,9 V, wyjście push‑pull). Lista kodów „WA/WB” dla R3117N jest zebrana w aktualizowanych bazach SMD (yooneed, electronica‑pt). (smd.yooneed.one)
• Dlaczego to nie jest przetwornica buck (np. Silergy SY8009):
  • SY8009 ma typowe oznaczenia 2–3 znaki + daty, ale nie „WBC…”. Co więcej, DYSTRYBUTORZY i wątki naprawcze podają dla SY8009BADC marking „CUxxx”, a nie „WBC”. Jeśli badany element nie ma połączenia pinem z cewką mocy (LX/SW), to nie jest to przetwornica buck. (jotrin.com)
• Weryfikacja na płytce (bez datasheetu urządzenia):
  1. Potwierdź obudowę SOT‑23‑5 i 5 wyprowadzeń.
  2. Sprawdź ciągłość: pin 2 → zasilanie (VDD), pin 3 → masa, pin 5 → monitorowana linia (często przez dzielnik), pin 1 → linia resetu (prowadzi do MCU/PMIC), pin 4 zwykle NC. (english.electronica-pt.com)
  3. Próba funkcjonalna: obniżając monitorowane napięcie poniżej progu (tu ~0,9 V na SENSE lub odpowiednio przeskalowane przez dzielnik) wyjście RESET powinno wymusić stan aktywny (zależnie od logiki układu). Ogólne parametry i zachowanie potwierdzisz w kartach serii R3117/R3116/R3114 (rodzina detektorów Ricoh). (datasheetarchive.com)

Aktualne informacje i trendy

• Bazy kodów SMD online (yooneed, electronica‑pt) są bieżąco uzupełniane przez społeczność i zawierają już mapowanie „WBC → R3117N093C”. To bardziej aktualne niż stare pdf‑y „SMD codebook”. (smd.yooneed.one)
• Ricoh/Nisshinbo konsekwentnie rozwija serię R31xx (detektory napięcia o bardzo małym poborze prądu i wysokiej dokładności), dostępne w SOT‑23‑5, SC‑82 i DFN. (digikey.jp)

Wspierające wyjaśnienia i detale

• Oznaczenie „093C” w nazwie R3117N093C:
  • „093” → próg około 0,9 V (w praktyce używany z dzielnikiem do 1,8/3,3/5 V).
  • „C” → wyjście CMOS (push‑pull). Wariant „A” zwykle oznacza wyjście typu otwarty dren (open‑drain). (smd.yooneed.one)
• Typowy schemat aplikacyjny: SENSE przez dzielnik do badanej linii, RESET z rezystorem podciągającym, kondensator opóźniający – zgodnie z rodziną R311x. (digikey.jp)

Aspekty etyczne i prawne

• Odczyt i identyfikacja elementów po kodach SMD bywa niejednoznaczna; korzystaj z wiarygodnych baz i zawsze weryfikuj w układzie. Unikaj zamienników „no‑name” w torach bezpieczeństwa zasilania (reset/PMIC). Brak specyfikacji może skutkować nieprawidłową pracą lub uszkodzeniem urządzenia. (Ogólna dobra praktyka serwisowa.)

Praktyczne wskazówki

• Jak potwierdzić, że to R3117N093C:
  • Sprawdź pinout miernikiem (ciągłość do GND/VDD) i połączenie pinu 5 do dzielnika rezystorowego monitorowanej linii. (english.electronica-pt.com)
  • Zasil urządzenie przez zasilacz laboratoryjny i obserwuj linię RESET przy zmianie napięcia na SENSE (przez dzielnik). Progi i histereza powinny odpowiadać karcie katalogowej serii R3117. (datasheetarchive.com)
• Dobór zamiennika:
  • Jeśli oryginał niedostępny, użyj dowolnego R3117NxxxC z tym samym progiem VDET i obudową SOT‑23‑5 (ważne: ten sam typ wyjścia i układ pinów). W razie innego progu – dostosuj dzielnik. (datasheetarchive.com)

Ewentualne zastrzeżenia lub uwagi dodatkowe

• Kody SMD nie są standaryzowane i potrafią się dublować między producentami – stąd weryfikacja kontekstu (połączenia na PCB) jest niezbędna. (reddit.com)
• Jeśli obok układu nie ma dzielnika/czułej linii SENSE, a za to jest cewka mocy – rozważ, że to jednak nie detektor, tylko przetwornica; wtedy sprawdź, czy pin wychodzący z układu idzie do cewki (SW/LX). (electronics.stackexchange.com)

Sugestie dalszych badań

• Jeśli możesz, prześlij zdjęcie makro elementu i okolicy, podaj liczbę wyprowadzeń i połączenia (do jakich węzłów idą poszczególne piny). Na tej podstawie potwierdzę identyfikację i dobiorę zamiennik.
• W razie wątpliwości pobierz kartę katalogową konkretnej wersji R3117NxxxC z archiwów/dystrybutorów i porównaj pinout oraz parametry progowe. (datasheetarchive.com)

Krótkie podsumowanie

• „WBCKA” najpewniej oznacza R3117N093C (Ricoh) – detektor napięcia w SOT‑23‑5; „KA” to kod produkcyjny. Zweryfikuj połączenia: RESET, VDD, GND, NC, SENSE. Jeśli układ spełnia tę topologię, wymiana na R3117N093C (lub odpowiedni wariant z tym samym progiem i typem wyjścia) będzie właściwa. (smd.yooneed.one)

Jeśli chcesz, prześlę listę dokładnych numerów części R3117N z progami oraz wskazówkami doboru dzielnika dla 1,8/2,5/3,3/5 V.