rura do klimatyzatora
• Funkcja: usunięcie gorącego powietrza ze skraplacza poza pomieszczenie.
• Materiał: PVC-PET z drutem stalowym; coraz częściej wersje z warstwą aluminiową lub pianką izolującą (zmniejszenie strat i nagrzewania pokoju).
• Parametry doboru:
– średnica (Ø) 125–165 mm; musi odpowiadać króćcowi urządzenia i kierunkowi gwintu (lewoskręt/prawoskręt),
– długość ≤ 2 m (typowo); 3–5 m możliwe, ale spadek sprawności ~3–5 %/m,
– zakres temperatur: 0–70 °C; klasa palności zwykle B2.
• Montaż: minimalna liczba załamań, krótkie prowadzenie, szczelne przepusty okienne z uszczelką (kit okienny).
• Problemy: wzrost ciśnienia skraplania przy zbyt długim wężu, nagrzewanie rury (straty). Rozwiązania: izolowany wąż lub klimatyzator typu „dual-hose”.
• Materiał: Cu-DHP wg EN 12735-1; czystość ≥ 99,9 %, wewnętrzna czystość ≤ 0,038 g/m² (bez oleju).
• Dwie linie:
– cieczowa (mniejsza Ø, wysokie ciśnienie, temperatura zbliżona do otoczenia),
– ssawna (większa Ø, niskie ciśnienie, niska T w trybie chłodzenia → obowiązkowa izolacja).
• Typowe średnice (zależne od mocy): 1/4″, 3/8″, 1/2″, 5/8″; przy R32 rosną ciśnienia – producenci dopuszczają często rurę 0,8 mm zamiast 0,75 mm.
• Maks. długość i różnica wysokości – wg producenta (np. 10 m / 5 m dla małych splitów, 50 m / 30 m dla VRF).
• Łączenie: kielich + nakrętka; parowanie momentem dokręcania 30–60 N m (zależnie od Ø).
• Konieczne: próżnia ≤ 500 µmHg, test szczelności N₂ 3,0 MPa, certyfikat F-gaz instalatora.
• Materiał: PVC lub PE, Ø 16–32 mm.
• Prowadzenie ze spadkiem 1–2 %, unikać syfonów; przy braku spadku użyć pompki (≤ 14 l/h, H=5–8 m).
• Izolacja gdy przechodzi przez ciepłe strefy (kondensacja).
• Uwaga na biofilm – wskazane czyszczenie raz na sezon (tabletki biobójcze).
• Blacha ocynkowana, AluFlex lub płyta PIR; średnice 100–400 mm.
• Wymogi higieniczne PN-EN 16798 i PN-EN 13779; izolacja akustyczna i p.poż.
• Czynnik R32 oraz naturalny R290 (propan) → wyższe ciśnienia, rośnie znaczenie rury Cu 0,8 mm i pre-izolowanych zestawów z podwójną pianką.
• Węże wyrzutowe z powłoką refleksyjną Al lub pianką EPE poprawiają SEER przenośnych AC o 4–7 %.
• Szybkozłączki typu Quick-Connect (pre-charged lineset) w urządzeniach DIY mini-split dla użytkowników bez certyfikatu F-gaz.
• UE: rewizja rozporządzenia 517/2014 – ograniczenia ilości F-gazów, obowiązkowe rejestry szczelności on-line (EFRD).
• Dlaczego izolować rurę ssawną: przy 7 °C powierzchnia rury bez izolacji w pokoju 26 °C / 60 % RH osiąga punkt rosy ~17 °C – natychmiastowa kondensacja 0,18 l/h na każdy metr rury.
• Analogią: wąż od suszarki bębnowej – zbyt długi → gorszy przepływ, wzrost temperatury urządzenia; identycznie w klimatyzatorze przenośnym.
• Montaż instalacji chłodniczych z F-gazem wymaga certyfikatu personalnego i certyfikatu przedsiębiorstwa (Dz.U. 2015 poz. 1077).
• Utylizacja czynnika i recykling miedzi – zgodnie z Ustawą o Gospodarce Opakowaniami i Odpadami (2013).
• Bezpieczeństwo pożarowe przy R32/R290 (klasa A2L/A3) – strefa zagrożona wybuchem przy nieszczelności; stosować detekcję i wentylację serwisową.
• Zawsze sprawdź instrukcję urządzenia – producenci podają dopuszczalną długość oraz korekcję napełnienia (np. +20 g R32 na każdy metr > 5 m).
• Nigdy nie skracaj fabrycznego węża przenośnego AC przez obcinanie i ponowne skręcanie – ryzyko nieszczelności i utraty gwarancji; lepiej wymienić na krótszy kompatybilny.
• Do rur Cu używaj giętarki promień ≥ 3×Ø; zgięcie „na kolanie” powoduje spadek przekroju > 15 % i tłumi przepływ oleju.
• Rurka skroplin prowadzona na zewnątrz powinna mieć zakończenie z syfonem antyinsektowym lub kratkę.
• Przenośne klimatyzatory z pojedynczym wężem mają efektywność EER o ~20 % niższą niż urządzenia dual-hose lub split; inwestycja w lepszy wąż nie zlikwiduje strat wynikających z podciśnienia w pomieszczeniu.
• Pre-charged quick-connect może kusić majsterkowicza, ale przy nieszczelności użytkownik traci gwarancję i ponosi ryzyko środowiskowe.
• Nowe kompozytowe rury Al-PE-Al dla R290 – niższa masa, brak lutowania twardego.
• Adaptacyjne izolacje o zmiennej λ (aerogel + PCM) – możliwość redukcji grubości izolacji o 50 %.
• Analiza CFD wpływu długości węża wyrzutowego na COP przenośnego urządzenia – brak pełnych danych producentów.
„Rura do klimatyzatora” to pojęcie zbiorcze. W praktyce:
• wąż wyrzutowy – dobieramy średnicę, długość ≤ 2 m, możliwie izolowany;
• rury miedziane freonowe – Cu-DHP, właściwe Ø, próżnia i izolacja linii ssącej;
• rurka skroplin – PVC Ø 16–32 mm ze stałym spadkiem;
• kanały – stal/Alu, zgodnie z normami wentylacyjnymi.
Dobór i montaż, zwłaszcza układu freonowego, powinny być prowadzone przez certyfikowanego instalatora F-gaz, z zachowaniem aktualnych przepisów UE i producenta.
jakiej rur użyć miedzy jednostką wewnetrzną 7kw a jednostką zewnętrznom 8kw multi