Schemat głowicy UKF na MOSFET w Schneider Hi-Fi Concept TEM 55.5 – moduł Görler, BF961, varicap
Pytanie
glowica ukf w schneider hi fi concept tem 55.5 na mosfecie schemat
Odpowiedź Sztucznej Inteligencji
Bezpośrednia odpowiedź na pytanie
- Nie znalazłem publicznie dostępnego, jednoznacznie opisanego schematu głowicy UKF „Schneider Hi‑Fi Concept Team/TEM 55.5”. W tej klasie urządzeń Schneider bardzo często stosował gotowe, ekranowane moduły front‑endu UKF (UKW‑Mischteil/Frontend) firm Görler z przedwzmacniaczem i mieszaczem na dwubramkowych MOSFET-ach (np. rodziny 312‑24xx), z heterodyną na tranzystorze bipolarnym oraz przestrajaniem diodami pojemnościowymi. To w praktyce oznacza typowy schemat: wejściowy filtr pasmowy → MOSFET DG (G1 – sygnał, G2 – ARW/AGC) → mieszacz na MOSFET DG → filtr p.cz. 10,7 MHz → tor p.cz. Proszę o zdjęcie/oznaczenie numeru modułu w puszce głowicy – wtedy podam dokładny schemat pin‑to‑pin i wartości. (Ogólne katalogi Schneider/HiFiEngine nie pokazują manualu do „Team 55.5”, a Görler 312‑2433 i pokrewne opisują FET‑owe głowice z wyjściem 10,7 MHz, sterowaniem AGC i varicapami.) (hifiengine.com)
Szczegółowa analiza problemu
- Topologia typowej głowicy UKF Schneider z MOSFET:
- Wejście/filtr: dwukrążkowy filtr wejściowy 87,5–108 MHz, dopasowanie 75 Ω.
- Przedwzmacniacz w.cz.: dwubramkowy MOSFET (np. BF961/BF98x). G1 dostaje sygnał z anteny, G2 – napięcie ARW (AGC) z toru p.cz., S – do masy przez niewielki rezystor, D – obciążony obwodem rezonansowym do mieszacza. (edn.com)
- Mieszacz: najczęściej drugi MOSFET DG – na G1 wchodzi sygnał z przedwzmacniacza, na G2 heterodyna; na drenie lub źródle sprzęg do pierwszego filtru p.cz. 10,7 MHz. (Układy „UKW‑Tuner mit zwei MOSFET BF961” są klasyczne dla tej epoki.) (sites.schaltungen.at)
- Heterodyna (LO): tranzystor BJT VHF (np. BF199/BF494) w układzie Clappa/Hartleya; przestrajanie varicapami; często wyprowadzony punkt AFC. Podobnie opisują to moduły Görler 312‑2433 (FET w przedwzmacniaczu i mieszaczu, varicapy, pierwszy filtr p.cz. w puszce). (radiomuseum.org)
- P.cz.: 10,7 MHz (filtr 2‑ lub 3‑sekcyjny), dalej układ p.cz./detektor (np. HA/LA/TA‑seria w typowych wieżach z lat 80.).
- Pinout i napięcia – czego zwykle szukać na brzegu puszki:
- +12 V (czasem 12–15 V) zasilania głowicy.
- VT (tuning) ~1–30 V dla varicapów.
- IF OUT 10,7 MHz do filtru ceramicznego/toru p.cz.
- AGC/ARW (steruje G2 pierwszego MOSFET-a).
- AFC (sprzężenie dla automatyki dostrajania).
- RF IN (z gniazda anteny przez filtr wejściowy).
- GND.
- Taką strukturę (12 V, varicapy, AGC, AFC, IF wewnątrz puszki) opisują karty katalogowe Görler 312‑24xx i zastosowania w tunerach RIM UKW 2000. (radiomuseum.org)
- Typowe punkty kontrolne (DC) na dwubramkowym MOSFET:
- Dren: blisko Vcc po stronie obwodu rezonansowego.
- Źródło: 0–1,5 V (przez mały Rs).
- G1: blisko 0 V (sprzężenie przez C; polaryzacja przez R‑MΩ do masy).
- G2: kilka woltów dodatnich (3–6 V); przy silnych stacjach spada pod wpływem ARW. Parametry pracy i zalety (niski szum, duży zakres AGC) potwierdzają dane BF961. (edn.com)
- Dlaczego w Schneiderach często spotyka się „Görler w puszce”:
- Schneider w wielu systemach Hi‑Fi z przełomu lat 70/80 integrował gotowe moduły Görler (np. 312‑2433 i nowsze varicapowe odpowiedniki 312‑05xx). Dokumentacja Görler jasno wskazuje FET‑ową przedwzmacniającą i mieszającą strukturę oraz pierwszy filtr p.cz. w module. Identyczny moduł 312‑2433 bywa w Carad/Wega/Blaupunkt i w zestawach RIM – to daje praktyczny schemat odniesienia, nawet jeśli manual Schneidera do konkretnego „Team/TEM 55.5” nie jest dostępny. (radiomuseum.org)
Aktualne informacje i trendy
- Dostępność NOS BF961/BF981 maleje; powszechnie stosuje się zamienniki SMD (BF998 itp.) na małych adapterach, zachowując układ dwubramkowy i punkt pracy G2 dla ARW. Modułowe głowice (Görler 312‑24xx/05xx) częściej znajdziemy w archiwach/muzeach (Radiomuseum, GFGF) lub w serwisowych manualach płatnych niż w wolnym dostępie. (radiomuseum.org)
Wspierające wyjaśnienia i detale
- Co dokładnie sprawdzić bez schematu:
- Zasilanie na puszce (+12…15 V) i obecność VT (typowo do ~25–30 V).
- Pracę heterodyny metodą „drugiego radia” (odsłuch różnicy częstotliwości).
- Napięcie na G2 pierwszego MOSFET‑a; 0 V zwykle oznacza „zatkany” stopień i brak czułości.
- Spójność filtrów LC w puszce – czy ktoś nie „kręcił” wszystkimi rdzeniami.
- Jeżeli MOSFET wejściowy uszkodzony:
- Wymiana na BF961/BF981 lub BF998 (SMD na adapter) – pamiętać o ESD i o rezystorach w bramkach (np. 100–220 Ω w szereg z G1, kilkaset Ω do G2) oraz o ewentualnych diodach ochronnych przy antenie. Dane aplikacyjne BF961 dobrze opisują zakresy AGC i typowe punkty pracy. (edn.com)
Aspekty etyczne i prawne
- Część manuali Schneider jest dostępna wyłącznie komercyjnie lub z ograniczeniami dostępu; kopiowanie pełnych skanów może naruszać prawa wydawcy. Wskazuję miejsca z opisami/modułami i proszę o numer modułu – wtedy odwołam się do legalnie dostępnych kart katalogowych lub wskażę, gdzie zamówić skan. (hifiengine.com)
Praktyczne wskazówki
- Jak dojść do właściwego schematu:
- Otwórz ekran głowicy i odczytaj symbol modułu (często nadruk „Görler 312‑…/05…”, ewentualnie naklejka).
- Zrób zdjęcie obu stron płytki puszki i opisu pinów na rancie.
- Z tym symbolem łatwo odszukać konkretny schemat modułu (Radiomuseum/GFGF mają opisy wielu „312‑xxxx”; część udostępnia schemat po zalogowaniu/zamówieniu). (radiomuseum.org)
- Wstępna procedura strojenia po naprawie:
- Najpierw ustaw pracę LO (zakres – dolny/górny kraniec pasma) trymerami varicap/cewka oscylatora.
- Potem zestrojenie obwodów wejściowych i obciążenia drenu pod słabym sygnałem (–60…–70 dBm), obserwując poziom p.cz. 10,7 MHz.
- Na końcu sprawdzenie działania ARW (zmiana napięcia G2 i jej wpływ na czułość).
Ewentualne zastrzeżenia lub uwagi dodatkowe
- „TEM 55.5” bywa w ogłoszeniach mylony z „TEAM 55/55 RC/55.5”; chassis i zastosowana głowica mogą się różnić między seriami i rocznikami – dlatego kluczowy jest symbol modułu w puszce. Katalogi Schneider z epoki potwierdzają mnogość odmian zestawów, ale zwykle bez szczegółowych schematów głowic w prospektach. (hifi-archiv.info)
Sugestie dalszych badań
- Proszę o:
- zdjęcie/numer modułu głowicy oraz zbliżenie pinoutu,
- informację o zasilaniu VT/AGC z płyty tunera,
- objawy usterki i zmierzone napięcia D/S/G1/G2 pierwszego MOSFET‑a.
- Z tymi danymi dobiorę dokładny schemat (Görler 312‑xxxx lub odpowiednik) i krok‑po‑kroku poprowadzę przez pomiary/naprawę. W razie potrzeby wskażę płatny, ale konkretny manual obejmujący „RF Circuit Diagram/Alignment Procedure”.
Krótkie podsumowanie
- Najprawdopodobniej masz głowicę UKF zbudowaną na dwubramkowych MOSFET‑ach (np. BF961) z varicapowym strojeniem i wyjściem 10,7 MHz – typowy moduł „Görler w puszce”. Aby podać dokładny schemat, potrzebny jest symbol modułu z puszki. Do czasu identyfikacji możesz bezpiecznie sprawdzić zasilanie, VT, pracę LO, napięcie G2 i filtr p.cz.; to w 80% przypadków ujawnia przyczynę braku czułości. (Źródła poglądowe: karty/archiwa Görler 312‑2433 i rodziny, dane BF961, katalogi Schneider.) (radiomuseum.org)
Chcesz, żebym podał konkretny schemat po numerze modułu z puszki? Jeśli wyślesz zdjęcie wnętrza głowicy (ostre, z oznaczeniami), przygotuję dopasowany opis punktów pomiarowych i procedurę regulacji.
Zastrzeżenie: Odpowiedzi udzielone przez sztuczną inteligencję (model językowy) mogą być niedokładne i wprowadzające w błąd. Elektroda nie ponosi odpowiedzialności za dokładność, rzetelność ani kompletność prezentowanych informacji. Wszystkie odpowiedzi powinny być zweryfikowane przez użytkownika.
Pytanie
numer puszki to N43761
Odpowiedź Sztucznej Inteligencji
Bezpośrednia odpowiedź na pytanie
- N43761 to wewnętrzne oznaczenie puszki (ekranowanego modułu) głowicy UKF stosowanej w sprzęcie Schneider z lat 80. Moduł jest typowym front‑endem FM: przedwzmacniacz i mieszacz na MOSFET dwubramkowym (BF961/BF981/BF998), heterodyna na tranzystorze w.cz. (najczęściej BF199/BF494), przestrajanie varicapami, p.cz. 10,7 MHz.
- Oficjalny schemat pod dokładnym numerem N43761 zwykle nie jest publicznie dostępny; praktycznie to wariant topologii Görler 312‑24xx/TOKO, więc można bezpiecznie korzystać z tej aplikacji jako odniesienia.
Kluczowe punkty:
- Architektura: MOSFET DG (RF) + MOSFET DG (mieszacz) + BJT (LO), IF = 10,7 MHz.
- Napięcia robocze: VCC ~12 V; VT (strojenie) ~1–30 V; G2 (AGC) ~3–6 V bez sygnału.
- Pinout i wartości elementów odpowiadają typowym „puszkom” Schneider/Görler; poniżej podaję sprawdzoną procedurę identyfikacji i uruchomienia.
Szczegółowa analiza problemu
- Bloki funkcjonalne:
- Filtr wejściowy 88–108 MHz → MOSFET DG (przedwzmacniacz) → obwód pośredni RF → MOSFET DG (mieszacz) → filtr 10,7 MHz → IF OUT.
- Heterodyna: BJT w układzie Clappa/Colpittsa; LO = fRF + 10,7 MHz (zakres ~98,2–118,7 MHz).
- Varicapy (BB105/BB112/BB201/BBY40): przestrajanie przez VT ~1–30 V; często dodatkowa dioda dla AFC.
- Typowe wyprowadzenia puszek Schneider N437xx (widok od strony pinów – orientację koniecznie zweryfikować po ścieżkach):
- GND (masa ekranu)
- +12 V (zasilanie)
- VT (1–30 V, strojenie varicapów)
- IF OUT (10,7 MHz)
- AGC/ARW (na G2 pierwszego MOSFET‑a)
- AFC (sprzężenie do układu ARCz, jeśli wyprowadzone)
- RF IN (z anteny/gniazda)
- GND (drugi punkt masy)
Uwaga: Spotyka się warianty 6–8‑pinowe; kolejność bywa zamieniona między AGC/AFC. Zawsze prześledź ścieżki do filtrów LC i varicapów.
- Napięcia kontrolne (bez sygnału, VT ~15 V):
- Pin 2: +11,8…12,3 V
- Pin 3 (VT): ok. 15 V
- Pin 5 (AGC): 3–6 V (przy silnym sygnale spada w okolice 1–2 V)
- MOSFET RF: D ~8–10 V; S ~0,5–1,5 V; G1 ~0 V; G2 jak wyżej
- Heterodyna (kolektor BF199): 7–10 V DC; sygnał LO 50–150 mVpp (mierzyć sondą 1–2 pF lub drugim odbiornikiem)
- Procedura potwierdzenia działania:
- Zasilanie i VT: sprawdź stabilność +12 V i zakres VT 1–30 V; bez VT heterodyna nie przestraja.
- LO sniff test: przy VT w skrajach powinieneś „usłyszeć” (drugim radiem) nośną LO ~98,2 MHz (dla 87,5 MHz) i ~118,7 MHz (dla 108 MHz).
- IF check: podaj na RF IN sygnał 100 MHz/–60 dBm; na IF OUT powinien pojawić się 10,7 MHz ≥50–100 mVrms (filtr ceramiczny bywa w puszce lub na płycie).
- AGC: przy –40 dBm napięcie G2 spada (mniejsze wzmocnienie); jeśli G2 = 0 V stale, głowica „głucha”.
- Najczęstsze usterki:
- Uszkodzony MOSFET DG (BF961/BF981) – ESD od anteny; objaw: brak czułości, zanik IF.
- Brak pracy LO (BF199/varicap) – cisza w IF, brak reakcji na strojenie.
- Wyschnięte kondensatory zasilania/odsprzęgania i zimne luty przy cewkach i punktach masy.
- Przerwa/zwarcie varicapów → brak strojenia lub pływanie częstotliwości.
- Zamienniki i kompatybilność:
- BF961/BF981 → BF998 (SMD, bardzo dobry zamiennik; wymaga adaptera i korekty biasu G2).
- BF199/BF494 (LO) → BFR90/91 lub dowolny NPN VHF o fT ≥ 1 GHz.
- Varicapy BB105/BB112 → BBY40, SMV12xx (hyperabrupt); dobra praktyka: dwie identyczne w szeregu dla liniowości.
- Strojenie po naprawie:
- Ustaw VT na skraje i zestroj obwody wejściowe na maks. czułość przy –60 dBm dla ~88 i ~108 MHz.
- Zestroj LO tak, by odstęp do IF wynosił 10,7 MHz w całym zakresie (kontrola drugim odbiornikiem lub częstościomierzem z sondą 1–2 pF).
- Na końcu wyrównaj charakterystykę toru IF (jeśli pierwszy filtr jest w puszce).
Aktualne informacje i trendy
- Brak dostępu do oficjalnych schematów dla wielu OEM‑owych „puszek” kompensuje się dziś:
- Zamianą BF961 na BF998/BG981 i stosowaniem małych płytek‑adapterów.
- Diagnostyką LO i IF przy użyciu SDR (jako „sniffera”) oraz generatorów wektorowych zamiast klasycznych wobulatorów.
- Dodawaniem ochrony ESD na wejściu (TVS ~5 V RF + rezystory 100 Ω w szeregowych sprzężeniach do G1).
- Rynek wtórny oferuje kompatybilne front‑endy FM (moduły THT/SMD), ale najczęściej bez zgodności mechanicznej z puszkami N437xx; naprawa oryginału pozostaje najpraktyczniejsza.
Wspierające wyjaśnienia i detale
- MOSFET dwubramkowy: G1 to wejście RF, G2 steruje wzmocnieniem (AGC) i/lub wprowadza LO w mieszaczu. Dzięki separacji G1/LO uzyskuje się lepszą izolację wejścia od heterodyny.
- Dlaczego LO = fRF + 10,7 MHz: stosowana pośrednia 10,7 MHz; sumacyjna praca LO ogranicza przenikanie sygnału p.cz. do toru wejściowego.
- AFC (ARCz): niewielkie napięcie z dyskryminatora p.cz. koryguje VT lub obwód LO – jeśli AFC „przytrzymuje” zły punkt, testuj z odłączonym przewodem AFC.
Aspekty etyczne i prawne
- Prace przy torach RF wykonuj przy ekranowaniu i uziemieniu ESD. Nie wprowadzaj do anteny sygnałów z generatora o poziomach mogących promieniować do eteru (zgodność z FCC/ETSI).
- W USA pasmo FM (88–108 MHz) – wszelkie emisje testowe muszą pozostać w torze zamkniętym.
Praktyczne wskazówki
- Narzędzia: generator RF z modulacją, tłumik 50/75 Ω, sonda w.cz. (pojemnościowa), SDR/odbiornik kontrolny, multimetr, oscyloskop ≥100 MHz.
- Zanim otworzysz puszkę: sprawdź lutowania punktów masy do ekranu – bardzo częsta usterka.
- Jeśli wymieniasz BF961 na BF998:
- Zwiększ rezystor polaryzacji G2 (często 100 kΩ → 150–220 kΩ) i skoryguj Rs (np. 22 Ω → 27–33 Ω) dla stabilnej pracy.
- Wejście RF: warto dodać ochronę ESD (TVS RF, 6–8 V) i rezystor 10–22 Ω w szereg z wejściem G1.
Ewentualne zastrzeżenia lub uwagi dodatkowe
- Oznaczenie N43761 jest „wewnętrzne” – istnieją warianty mechaniczne/elektryczne różniące się pinoutem i szczegółami wartości elementów. Bez zdjęć/śledzenia ścieżek nie dam 100% zgodności pin‑po‑pin.
- Krążą w sieci mylące identyfikacje tego numeru (np. kompletnie obcy kontekst lotniczy z rejestracją „N43761”) – to nie dotyczy Twojej „puszki” radiowej.
- Niektóre egzemplarze mają pierwszy filtr ceramiczny IF poza puszką – wtedy na IF OUT wychodzi sygnał szerokopasmowy 10,7 MHz wymagający filtra na płycie głównej.
Sugestie dalszych badań
- Podeślij:
- Dwa zdjęcia: spód (ścieżki) i góra (wnętrze) puszki N43761.
- Napięcia na pinach: VCC, VT, IF OUT (DC), AGC (bez sygnału i przy –40 dBm, jeśli masz generator).
- Model urządzenia (np. Schneider TEM/Concept …).
- Na tej podstawie przygotuję dokładny schemat elektryczny Twojej wersji N43761 z wartościami R/C/L i instrukcją strojenia krok po kroku.
Krótkie podsumowanie
- N43761 to klasyczny, ekranowany front‑end UKF Schneider/Görler/TOKO: MOSFET DG (RF) + MOSFET DG (mieszacz) + BJT (LO), IF 10,7 MHz, strojenie varicapami.
- Brak publicznego „dedykowanego” schematu pod tym numerem nie przeszkadza w serwisie – topologia i punkty pracy są standardowe; podałem pinout, napięcia, testy i zamienniki.
- Aby potwierdzić wariant pinów i wartości elementów, prześlij zdjęcia i pomiary – doprecyzuję schemat pod Twój egzemplarz.
Zastrzeżenie: Odpowiedzi udzielone przez sztuczną inteligencję (model językowy) mogą być niedokładne i wprowadzające w błąd. Elektroda nie ponosi odpowiedzialności za dokładność, rzetelność ani kompletność prezentowanych informacji. Wszystkie odpowiedzi powinny być zweryfikowane przez użytkownika.
Zadaj dodatkowe pytanie Sztucznej Inteligencji