Obsługiwane formaty wideo Smart TV: MP4, MKV, H.264, HEVC, AV1, DTS, Dolby Vision, HDR

Pytanie

Obsługiwane formaty wideo Smart TV

Odpowiedź Sztucznej Inteligencji

Bezpośrednia odpowiedź na pytanie

• W większości Smart TV najpewniejszą kombinacją jest: kontener MP4 lub MKV, wideo H.264 (1080p) lub HEVC/H.265 Main/Main10 (4K/HDR), audio AAC, AC3 (Dolby Digital) lub E‑AC3 (Dolby Digital Plus).
• Nowsze modele (ok. 2020→) często obsługują VP9 i coraz częściej AV1; wsparcie AV1 bywa jednak zależne od marki/rocznika i nie zawsze dotyczy odtwarzania lokalnych plików.
• Typowe problemy: brak dźwięku przy ścieżkach DTS (brak dekodera), pliki HDR Dolby Vision z lokalnych nośników (często brak odtwarzania DV z MKV/MP4), zbyt wysoki profil/poziom kodeka lub bitrate.

Szczegółowa analiza problemu

• Kontener vs. kodek:

  • Kontener (MP4, MKV, TS, AVI) to „pudełko” na strumienie: wideo, audio, napisy.
  • Kodek (H.264, HEVC, AV1; AAC, AC3 itd.) definiuje kompresję danego strumienia. TV musi obsłużyć i kontener, i każdy użyty kodek (oraz ich profile/poziomy).

• Najczęściej wspierane kontenery

  • MP4 (.mp4, .m4v) – najwyższa kompatybilność.
  • MKV (.mkv) – bardzo popularny i elastyczny; wsparcie zwykle dobre w modelach z ostatnich lat.
  • TS/M2TS (.ts, .m2ts) – strumienie nadawcze/Blu‑ray; powszechnie wspierane.
  • AVI/MOV – starsze/specyficzne; bywa wspierane, ale z ograniczeniami.

• Kodeki wideo (praktyka)

  • H.264/AVC – standard dla 1080p; zwykle High@L4.1, 8‑bit 4:2:0.
  • HEVC/H.265 – standard dla 4K/HDR; zalecany profil Main10@L5.1 (10‑bit 4:2:0).
  • VP9 – powszechny w aplikacji YouTube; odtwarzanie z pliku bywa różne.
  • AV1 – rosnące wsparcie sprzętowe w nowszych SoC; lokalne pliki nie zawsze działają mimo wsparcia w aplikacjach.
  • MPEG‑2/4, VC‑1 – głównie dla zgodności wstecznej.

• Audio

  • Powszechne: AAC, MP3, PCM, AC3 (DD), E‑AC3 (DD+). DD+ często niesie Atmos (JOC) w serwisach VOD.
  • DTS (Core/HD) – w wielu nowszych TV brak dekodera; czasem możliwy passthrough przez (e)ARC do amplitunera, ale to zależy od modelu.
  • FLAC/Opus – wsparcie rośnie, ale nie jest gwarantowane.

• HDR i metadane

  • HDR10 i HLG – szeroko wspierane.
  • HDR10+ i Dolby Vision – wsparcie zależne od marki: Samsung zwykle HDR10+ (bez Dolby Vision), LG/Sony zazwyczaj Dolby Vision (bez HDR10+). Wiele TV nie odtwarza Dolby Vision z lokalnych plików (MKV/MP4); DV bywa ograniczone do aplikacji/HDMI.
  • 10‑bit 4:2:0 jest de facto wymogiem dla materiałów HDR w plikach.

• Profile/poziomy/bitrate (wąskie gardła)

  • H.264: zwykle do High@L4.1 (1080p60). HEVC: typowo do Main10@L5.1 (4K60).
  • Zbyt wysoki poziom lub nietypowe ustawienia (np. 4:2:2/4:4:4, 12‑bit, zbyt wiele odwołań/B‑klatek) mogą zablokować odtwarzanie.
  • Bitrate: lokalne odtwarzanie HEVC 4K powyżej ~80–120 Mb/s może się jąkać (CPU/IO). Wbudowane porty sieciowe wielu TV to 100 Mb/s – może ograniczać strumienie „remux”.

• Napisy

  • Tekstowe SRT i VTT – zwykle OK.
  • PGS (Blu‑ray) i ASS/SSA – wsparcie zależne od modelu; w MKV bywa różnie.
  • Kodowanie znaków i pozycjonowanie potrafią sprawiać problemy.

• Różnice między wejściami/źródłami

  • To, co działa w aplikacji (YouTube/Netflix), nie musi działać tak samo z USB/DLNA – używane są inne dekodery i ścieżki DRM.
  • System plików nośnika: FAT32 (limit 4 GB), exFAT zwykle OK, NTFS zależnie od producenta.
  • Sieć: część TV ma tylko Fast Ethernet (100 Mb/s); dla ciężkich plików 4K lepiej użyć Wi‑Fi 5/6 o dobrym sygnale lub zewnętrznego odtwarzacza z Gigabit Ethernet.

• Zależności od producentów (uogólnienie)

  • Samsung: MP4/MKV/TS; H.264/HEVC/VP9/AV1 (nowsze); HDR10/HDR10+; zwykle brak Dolby Vision; dekodowanie DTS najczęściej niedostępne.
  • LG: szerokie wsparcie MP4/MKV/TS; H.264/HEVC/VP9/AV1 (nowsze); HDR10/HLG/Dolby Vision; dekoder DTS w wielu nowszych rocznikach niedostępny.
  • Sony: podobnie jak LG (często DV), VP9 profil 2 dla HDR w YouTube; DTS dekodowanie zależne od rocznika/serii.
  • TCL/Hisense: zwykle szerokie wsparcie (często DV i/lub HDR10+), ale silnie zależne od zastosowanego SoC i serii.

Aktualne informacje i trendy

• AV1 szybko zyskuje na znaczeniu (serwisy VOD/YouTube). W TV z lat ~2022–2025 często jest sprzętowy dekoder AV1, ale lokalne pliki AV1 (MKV/MP4/WebM) mogą mieć ograniczoną kompatybilność – największa pewność przez aplikacje.
• Atmos w streamingu najczęściej jako E‑AC3 (DD+ JOC); pełny TrueHD+Atmos z plików wymaga odtwarzacza i odbiornika z eARC/HDMI, TV zazwyczaj nie dekoduje TrueHD.
• Trendem jest brak dekodera DTS w samych TV (koszty licencji); jeśli zależy na DTS, planuj passthrough do amplitunera albo użyj zewnętrznego odtwarzacza.

Wspierające wyjaśnienia i detale

• Dlaczego DV z plików często nie działa? DV ma różne profile (5/7/8.x) i wymagania dot. kontenera/warstw. Wiele TV i odtwarzaczy plików w TV nie obsługuje DV z MKV, nawet jeśli obsługuje DV w aplikacjach.
• Chroma i głębia: Pliki 4:2:0 10‑bit to „bezpieczna” ścieżka. Format 4:2:2/4:4:4 i/lub 12‑bit jest zwykle poza zakresem dekoderów plików w TV.

Aspekty etyczne i prawne

• Formaty Dolby/DTS objęte są licencjami – producenci wybierają, za co płacą; stąd różnice w obsłudze.
• Odtwarzaj materiały legalne; unikaj zdejmowania DRM/ochron, co może naruszać prawo i warunki usług.
• Bezpieczeństwo: nośniki USB z nieznanych źródeł mogą zawierać złośliwe pliki (ryzyko dla sieci domowej).

Praktyczne wskazówki

• Diagnostyka:
  • Narzędzie MediaInfo: sprawdź kontener, kodek wideo (profil/poziom/bit depth), kodek audio i napisy.
  • Zaktualizuj firmware TV – wsparcie formatów czasem się poprawia.
• „Bezpieczne” ustawienia kodowania:
  • 1080p: H.264 High@L4.1, yuv420p, 8–12 Mb/s; audio AAC LC 2.0 192–256 kb/s lub AC3 5.1 384–448 kb/s.
  • 4K SDR/HDR10: HEVC Main10@L5.1, yuv420p10, 20–40 Mb/s; audio E‑AC3 5.1 384–640 kb/s.
• Gdy brak dźwięku (DTS):
  • Przepakuj/przekoduj tylko audio do AC3/E‑AC3, zostawiając wideo bez zmian (np. „copy video, transcode audio”).
    Przykład (FFmpeg, ogólna idea): -c:v copy -c:a eac3 -b:a 640k
• Gdy plik nie widoczny lub nie startuje:
  • Zmień kontener na MP4/MKV (przepakowanie bez rekompresji), obniż poziom kodeka (np. HEVC L5.1 zamiast L6.1), upewnij się, że materiał to 4:2:0.
• Gdy zacina z sieci:
  • Użyj przewodu (jeśli odtwarzacz ma GbE) lub zewnętrznego boxa; albo zredukuj bitrate/ustaw CRF wyżej.
• Rozważ serwer multimediów (Plex/Emby/Jellyfin) – automatyczny transkod „w locie” do profilu wspieranego przez TV.
• Najprostsze rozwiązanie „działa zawsze”:
  • Zewnętrzny odtwarzacz (np. Android TV/Google TV, Nvidia Shield, Apple TV) + eARC do amplitunera/baru – znacznie szersze wsparcie kodeków i formatów.

Ewentualne zastrzeżenia lub uwagi dodatkowe

• Każdy model ma własną tabelę „Obsługiwane formaty” – nawet w obrębie jednej marki roczniki/serie różnią się zakresem wsparcia.
• 23.976 vs 24.000 fps: część TV nie idealnie „matchuje” odświeżanie – możliwy judder.
• 8K: odtwarzanie lokalnych 8K (HEVC L6.2/AV1) bywa mocno ograniczone mimo wsparcia wyświetlania 8K.

Sugestie dalszych badań

• Podaj model i rok produkcji TV – przygotuję dokładną macierz obsługiwanych kontenerów/kodeków, poziomów i HDR.
• Do testów użyj krótkich próbek: H.264 1080p, HEVC Main10 4K HDR10, VP9, AV1; sprawdź także różne ścieżki audio (AAC, AC3, E‑AC3, DTS).
• Zweryfikuj w instrukcji/na stronie producenta sekcję „Supported codecs/containers” dla Twojego modelu; sprawdź też, czy TV wspiera passthrough DD+/DTS przez ARC/eARC.

Krótkie podsumowanie

• Dla maksymalnej kompatybilności lokalnych plików wybierz MP4/MKV + H.264 (1080p) lub HEVC Main10 (4K/HDR) + AAC/AC3/E‑AC3.
• Unikaj DTS (lub zapewnij passthrough do amplitunera) i pilnuj profilu/poziomu kodeka oraz 10‑bit 4:2:0 dla HDR.
• Jeśli chcesz „mieć spokój” z formatami, użyj zewnętrznego odtwarzacza lub serwera multimediów; w przeciwnym razie dopasuj pliki do realnych możliwości konkretnego modelu TV.