Sterowniki nie są zainstalowane kod 28 Windows 10/11 – identyfikacja i instalacja OEM, Intel, AMD

Pytanie

Sterowniki nie są zainstalowane kod 28

Odpowiedź Sztucznej Inteligencji

Bezpośrednia odpowiedź na pytanie

• Kod 28 w Menedżerze urządzeń Windows oznacza: „Sterowniki tego urządzenia nie są zainstalowane”.
• Rozwiązanie: zidentyfikować urządzenie po Identyfikatorach sprzętu (Hardware IDs), pobrać właściwy, podpisany sterownik od producenta (zgodny z wersją i architekturą Windows), a następnie zainstalować go (Windows Update → Aktualizacje opcjonalne, instalator producenta lub ręcznie z pliku INF).

Kluczowe punkty:

• Najpierw zainstaluj sterowniki chipsetu płyty głównej/OEM (często „odblokowują” wiele „Nieznanych urządzeń”).
• Dla laptopów korzystaj z pakietów sterowników ze strony producenta laptopa dla konkretnego modelu i wersji Windows.
• Unikaj generatorów/„updaterów” sterowników firm trzecich – stawiaj na oficjalne źródła i podpisane sterowniki.

Szczegółowa analiza problemu

• Co oznacza Kod 28: urządzenie zostało wykryte przez PnP (Plug and Play), ale Windows nie ma dopasowanego pakietu sterownika w Driver Store (brak zgodnego pliku INF). Do czasu instalacji właściwego sterownika stosowna funkcjonalność jest niedostępna.
• Dlaczego się pojawia:
  • świeża instalacja Windows bez pakietów OEM,
  • aktualizacja/zmiana wersji Windows (np. do Windows 11), podczas gdy dostępny jest tylko starszy sterownik,
  • nietypowe urządzenie (ACPI/PCI/USB) wymagające dedykowanego INF (np. Intel MEI, I2C/Serial IO, SMBus),
  • środowisko offline/brak sieci (nie działa Windows Update),
  • polityki bezpieczeństwa blokujące niepodpisane lub stare sterowniki.

Procedura krok po kroku (sprawdzona w praktyce):

1. Identyfikacja urządzenia:

• Win+R → devmgmt.msc → urządzenie z żółtym trójkątem → Właściwości → Szczegóły → Identyfikatory sprzętu.
• Skopiuj najdłuższy wpis (np. PCI\VEN_8086&DEV_A0E0&SUBSYS_XXXX&REV_YY lub USB\VID_0BDA&PID_8153…).
• Wskazówka: nazwy „Kontroler magistrali SM” = zwykle sterownik chipsetu/SMBus; „Kontroler komunikacji prostych PCI” = zwykle Intel Management Engine (MEI); „Nieznane urządzenie” z prefiksem ACPI\… = kontrolery specyficzne OEM.

2. Najpierw chipset i urządzenia systemowe:

• Zainstaluj pakiet „Chipset” producenta platformy (Intel/AMD), a następnie MEI/Serial IO/SMBus/I2C/GPIO. Bardzo często usuwa to kilka błędów 28 jednocześnie.

3. Skąd pobrać sterowniki (kolejność preferencji):

• Laptop: strona wsparcia producenta laptopa (po numerze seryjnym/Service Tag), dokładny model i wersja Windows (np. Windows 11 23H2 x64).
• Desktop: strona producenta płyty głównej (model/rewizja PCB) – Chipset, LAN, Audio, SATA/NVMe, USB, BT/Wi‑Fi.
• Karta rozszerzeń/peryferium: strona producenta danego podzespołu (np. Realtek/Intel/AMD/FTDI).
• Jeśli brak sieci: użyj telefonu jako modemu USB (tethering) albo przenieś sterowniki pendrive’em.

4. Instalacja – trzy bezpieczne metody:

• Windows Update → Ustawienia → Windows Update → Opcje zaawansowane → Aktualizacje opcjonalne → „Aktualizacje sterowników”.
• Instalator producenta (EXE/MSI).
• Ręcznie z INF:
  • Menedżer urządzeń → Aktualizuj sterownik → Przeglądaj mój komputer → wskaż folder ze sterownikami → Dalej.
  • Alternatywnie jako administrator:
    • pnputil /add-driver "C:\Sterowniki*.inf" /subdirs /install
    • lub DISM: dism /online /add-driver /driver:"C:\Sterowniki" /recurse

5. Gdy sterownik „nie chce wejść”:

• Usuń błędny pakiet: Menedżer urządzeń → Odinstaluj urządzenie → zaznacz „Usuń oprogramowanie sterownika…”, uruchom ponownie.
• Sprawdź zgodność architektury: x64 vs ARM64 (na urządzeniach ARM wymagane są sterowniki ARM64).
• Sprawdź integralność sterowników: Ustawienia → Prywatność i bezpieczeństwo → Zabezpieczenia urządzenia → Izolacja rdzenia → „Integralność pamięci” (HVCI). Stare/niepodpisane sterowniki będą blokowane – użyj nowszej, podpisanej wersji.
• Podgląd zdarzeń → Dzienniki aplikacji i usług → Microsoft‑Windows‑CodeIntegrity/Operational – zobacz, czy sterownik jest blokowany polityką.
• Dla urządzeń USB‑UART: instaluj sterowniki bezpośrednio od FTDI/SiLabs (uwaga na podrabiane układy – często inne objawy, ale warto zweryfikować).

6. Diagnostyka skryptowa (opcjonalnie):

• PowerShell (uruchom jako Administrator):
  Get-PnpDevice -PresentOnly | Where-Object { $_.ProblemCode -eq 28 }
  – szybka lista urządzeń z Kodem 28.

7. Wskazówki specyficzne:

• „Kontroler PCI Simple Communications” → pobierz Intel Management Engine (MEI).
• „Kontroler magistrali SM” → zainstaluj chipset/SMBus (Intel/AMD).
• „Kontroler USB (brak)” po czystej instalacji starszego Windows → zainstaluj sterowniki USB 3.x producenta chipsetu.
• „Kontroler sieci” → LAN/WLAN; bez sieci wykorzystaj telefon jako modem USB, aby pobrać właściwy pakiet.

Aktualne informacje i trendy

• Windows 10/11 preferuje sterowniki DCH/UWD i dystrybuuje część z nich przez Windows Update jako „Aktualizacje opcjonalne”.
• W Windows 11 domyślnie silniej egzekwowana jest integralność sterowników (HVCI/Memory Integrity) i bloklista podatnych sterowników; stare, niepodpisane lub modyfikowane sterowniki są odrzucane.
• Rosnąca liczba urządzeń ARM64 (np. wybrane ultrabooki/SoC) wymaga natywnych sterowników ARM64 – sterowniki x64 nie zadziałają.

Wspierające wyjaśnienia i detale

• Składnia ID sprzętu:
  • PCI\VEN_xxxx (Vendor) & DEV_yyyy (Device) & SUBSYS_zzzz (wariant/OEM) & REV_aa (rewizja).
  • USB\VID_xxxx (Vendor) & PID_yyyy (Product).
• Dopasowanie INF bazuje na sekcjach [Manufacturer]/[Models] – dokładny SUBSYS potrafi wymagać sterownika od producenta laptopa, mimo że układ jest np. „Intel/Realtek”.

Aspekty etyczne i prawne

• Używaj wyłącznie podpisanych, oficjalnych sterowników (WHQL lub producenta). Modyfikowane/„odblokowane” INF mogą naruszać licencje i obniżać bezpieczeństwo.
• Unikaj narzędzi „driver updater” firm trzecich – ryzyko instalacji nieprawidłowych lub przestarzałych pakietów oraz adware.
• Zwracaj uwagę na zgodność z politykami firmy (jeśli to komputer służbowy) oraz wymogami Secure Boot.

Praktyczne wskazówki

• Zawsze zaczynaj od sterowników chipsetu i MEI/Serial IO – to najszybsza droga do „zniknięcia” wielu Kodów 28.
• Wybierając wersję systemu, patrz na „Typ systemu” (x64/ARM64) i edycję (Windows 10 vs 11) – nie instaluj sterowników „prawie pasujących”.
• Po instalacji kilku sterowników wykonaj restart – uruchomienie ponowne potrafi dopiero wtedy prawidłowo zainicjować kolejne urządzenia zależne.
• Jeśli Windows Update uparcie przywraca „gorszy” sterownik, możesz tymczasowo wstrzymać aktualizacje i zablokować automatyczne aktualizacje sterowników polityką grup (na edycjach Pro).

Ewentualne zastrzeżenia lub uwagi dodatkowe

• Bardzo stary sprzęt mógł osiągnąć EOL – dla Windows 11 może nie istnieć zgodny, podpisany sterownik.
• Niektóre funkcje urządzeń OEM wymagają specyficznych pakietów (np. czujniki, czytniki SmartCard) – tylko strona producenta oferuje pełną funkcjonalność.
• Urządzenia ARM64: nawet poprawny sterownik x64 nie zadziała – konieczne są sterowniki ARM64 od producenta układu.

Sugestie dalszych badań

• Podaj: model urządzenia (laptop/płyta główna), wersję Windows (np. Windows 11 23H2 x64) oraz 1–2 pierwsze linie z „Identyfikatory sprzętu”. Na tej podstawie wskażę dokładny pakiet sterownika i kolejność instalacji.
• W razie potrzeby przygotuję skrypt (PowerShell) do hurtowej instalacji sterowników INF i eksportu logów.

Krótkie podsumowanie

• Kod 28 = brak zainstalowanego sterownika.
• Najskuteczniejsza ścieżka: identyfikacja urządzenia → instalacja chipsetu/OEM → sterowniki właściwe dla ID sprzętu i wersji Windows → restart → weryfikacja.
• Jeśli podasz hardware IDs, przygotuję precyzyjną instrukcję i wskażę konkretny pakiet sterownika dla Twojego urządzenia.